ยินดีต้อนรับสู่เว็บไซต์ Triphathara.com

  แหล่งเรียนรู้  

main-link-asean.gif

main-link-learning.gif

main-link-music-dance.gif

main-link-ic.gif


  เข้าระบบ  
ชื่อเรียก

รหัสผ่าน

สมัครสมาชิก
ลืมรหัสผ่าน ?.

  Google Search  
 
 เว็บอื่น triphathara.com
                


การันต์-ทัณฑฆาต


 เมื่อเด็กๆ เรามีวิธีการท่องการเขียนคำ อัศจรรย์ ว่า อัด-สะ-จอ-รอ-หัน-กา-รัน-ย
 กา-รัน คือ การันต์ แปลว่า ที่สุดอักษร หมายถึง ตัวอักษรที่มีอยู่แต่ไม่ออกเสียงโดยมีไม้ทัณฑฆาต (  ์ ) กำกับไว้ เช่น ตัว ในคำว่า อัศจรรย์ หรือ ตัว ในคำว่า การันต์ เรียกว่า ย การันต์ หรือ ต การันต์ ตามลำดับ การันต์จึงมุ่ีงถึงตัวอักษร

 ทัณฑฆาต (  ์ ) เป็นไม้หรือเครื่องหมายสำหรับฆ่าตัวอักษรให้ไม่ต้องออกเสียง มีใช้แต่ในภาษาไทยเฉพาะคำที่มาจากภาษาอื่น ซึ่งเขียนตามอักษรวิธีของไทย บางครั้งเขียนลงบนสระ หรือใช้กำกับทั้งสองอย่างในคราวเดียวกันก็มี แต่คำไทยแท้ไม่นิยมใช้ ตามประวัติของไม้ทัณฑฆาตนั้น เราประดิษฐ์ขึ้นใช้สำหรับเขียนภาษาบาลีสันสกฤตก่อน เพื่อให้รู้ว่าเป็นตัวสะกด ไม่ต้องออกเสียง ต่อมาจึงเอามาใช้กับภาษาอื่นที่เราไม่ต้องการออกเสียงด้วย ทัณฑฆาตจึงมุ่งถึงเครื่องหมาย

หลักในการใช้ทัณฑฆาต

 1. สมัยก่อน ใช้เขียนในภาษาบาลี เพื่อบอกให้รู้ว่าเป็นตัวสะกด ไม่ต้องออกเสียง เช่น

    •  พุท์โธ อันว่าพระพุทธเจ้าทั้งหลาย
    •  ภวน์ตา อันว่าท่านทั้งหลาย
    •  ภิก์ขโว อันว่าภิกษุทั้งหลาย
 (รูปการเขียนแบบนี้ ปัจจุบันไม่ใช้แล้ว เราตัดเครื่องหมายทัณฑฆาตออก)

 2. ใช้สำหรับฆ่าตัวอักษรที่ไม่ต้องการออกเสียง

 2.1 ฆ่าพยัญชนะตัวเดียว
      • ครุฑพ่าห์ (ครุด-พ่า)
      • ทรัพย์ (ซับ)
      • คอนเสิร์ต (คอน-เสิด)
      • โอห์ม (โอม)
 2.2 ฆ่าเฉพาะสระ (ปัจจุบันไม่นิยมใช้ ถือเป็นคำโบราณ) เช่น 

 หม่อมเจ้าทองเชื้อธรรมชาติ์ (-ชาด)
  (อาจอ่านผิดเป็น  -ชา  เพราะคิดว่าเครื่องหมายทัณฑฆาต ฆ่าทั้ง ติ)

  2.3 ฆ่าทั้งพยัญชนะและสระ เช่น
      • พันธุ์ (พัน)
      • โพธิ์ (โพ)
      • สวัสดิ์ (สะ-หวัด)
 2.4 ฆ่าพยัญชนะและสระหลายตัว เช่น
      • กษัตริย์ (กะ-สัด)
      • ฉันทลักษณ์ (ฉัน-ทะ-ลัก)
      • พระลักษมณ์ (พระ-ลัก)
      • ศาสตร์ (สาด)
 สังเกตได้ว่า คำที่มาจากภาษาบาลีสันสกฤต เราต้องการให้เสียงพยางค์น้อยลง เพื่อสะดวกแก่การออกเสียงในภาษาไทย จึงการันต์พยัญชนะตัวนั้นเสีย เช่น ครุฑพ่าห์ ทรัพย์ ชาติ์ พันธุ์ โพธิ์ สวัสดิ์ กษัตริย์ ฉันทลักษณ์ โดยที่ถือหลักว่า คำหนึ่งๆ จะมีตัวสะกดแท้จริงได้เพียงตัวเดียว ตัวถัดไปจะทำเป็นตัวการันต์ (นอกจากตัวสะกดที่เป็นอักษรควบกล้ำ) ส่วนคำที่มาจากภาษาอังกฤษ เราจะการันต์เพื่อรักษารูปศัพท์เดิม เช่น 
  • คอนเสิร์ต (concert) 
  • โอห์ม (ohm) 
  • เฮิรตซ์ (hertz)

 อนึ่ง ปัจจุบันเราไม่ใช้ทัณฑฆาตกับคำที่มีตัวสะกดซึ่งมีสระกำกับอยู่ (ประเด็นนี้ขัดกับข้อ 2.2 ข้างต้น ซึ่งถือเป็นการเขียนแบบโบราณ) เช่น 
  • เหตุ (เหด)  
  • พยาธิ (พะ-ยาด)
  • ธาตุ (ธาด)
  • โลกนิติ (โลก-กะ-นิด)
  • สมมุติ (สม-มุด)
  • จักรพรรดิ (จัก-กะ-พัด)
  • เมรุ (เมน)
  • ประวัติ (ประ-หวัด)
  • โพธิ (โพด)
 คำว่าโพธินี้ พวกทางอักษรศาสตร์หรือพวกที่ชอบอ่านหนังสือวรรณคดีจะรู้จักกันดี เพราะมีวรรณคดีเรื่องหนึ่งซึ่งเป็นคัมภีร์หรือประวัติของพระพุทธเจ้า คือ ปฐมสมโพธิกถา (ประ-ถม-สม-โพ-ธิ-กะ-ถา) บางคนเรียกสั้นๆ ว่า ปฐมสมโพธิ (ประ-ถม-สม-โพด)

 คำว่าปฐมสมโพธิกถา ซึ่งเป็นคำสมาส ทำให้นึกถึงสำสมาสอื่นๆ ว่า ไม่ต้องมีทัณฑฆาตระหว่าคำ เช่น ราชบัณฑิตยสถาน แทพยสมาคม ฉะนั้นจำไว้ว่า ตัวการันต์ที่เป็นรอยต่อกลางคำของการรวมคำแบบคำสมาสจะมีไม่ได้

 อีกประเด็นหนึ่งที่ไม่ต้องมีการันต์หรือทัณฑฆาตคือ ถ้าคำที่มาจากภาษาบาลีสันสกฤตนั้น เป็นคำที่มีตัวสะกดเป็นตัวควบ (กร  ตร  คร  ทร  ศร) ไม่ต้องมีการันต์ที่ตัว  ร  เพราะถ้าใช้ทัณฑฆาตบนตัว   แล้วจะมีผลไม่ให้ออกเสียงพยัญชนะตัวหน้าด้วย เช่น
    • จักร
    • ฉัตร
    • สมัคร
    • สมุทร
    • เพชร
    • กอปร
    • ยุรยาตร
 ยกเว้นคำว่า ศุกร์ และ เทเวศร์ (อาจารย์ภาษาไทยบางท่าน เช่น อาจารย์ช่วย พูลเพิ่ม นักเขียนประจำหนังสือพิมพ์ไทยรัฐในอดีต กล่าวว่าเป็นคำอภิสิทธิ์)

 กล่าวโดยสรุป คำที่ไม่ต้องมีทัณฑฆาตคือ คำที่มีตัวสะกดซึ่งมีสระกำกับอยู่ คำสมาส (ไม่มีทัณฑฆาตระหว่างคำ) และคำที่มีตัว  ร  ควบกับตัวสะกด


ที่มา : นิตยสารข่าวสารทหารอากาศ ปีที่ 32 ฉบับที่ 9 เดือน กันยายน 2555

 โรงเรียนตรีภัทร

115 หมู่ 6 ถ.พหลโยธิน ต.เชียงรากน้อย อ.บางปะอิน จ.พระนครศรีอยุธยา 13180 โทรศัพท์ : (035) 361022 , 081-6464841


2516846 ผู้เข้าเยี่ยมชม